Czy objawy depresji są widoczne?

Depresja jest chorobą psychiczną tudzież skądże wiadomo, że się na nią cierpi? Objawy takie jak gorączka, katar, opłakiwanie głowy, kaszel są bez trudu odczuwalne. Stanowią one dość niezatarty sygnał, iż gruba ryba jest chory na grypę. A gdy jest spośród chorobami psychicznymi? Czy objawy depresji są widoczne? Oto kilka scenariuszy pokazujących objawy, które wydają się niewidoczne, jednakowoż są przejawem choroby psychicznej, w tym przypadku dużej depresji (a i depresji dwubiegunowej).

Scenariusz pierwszy: jestem w trybie hibernacji. Nie mogę się obudzić, śpię do południa. Ledwo budzę się, żeby pochłonąć obiad, bez liku plagi go pomijam. Poobiednia drzemka, po której nie śpię od chwili godziny aż do dwóch, jest potrzebna aż do zjedzenia śniadania. Ten wzorzec jest permanentny a wygodnie jest osądzać, iż jestem leniwy. Mógłbym też łatwo uzasadnić, że „zawsze jestem zmęczony”.

Drugi harmonogram dotyczy poczucia bezradności i/lub beznadziejności, które przypadkiem być powszechne zaś przekonujące. Nic nie mogę zrobić”, „Mój wkład nie poprawi sytuacji”, „Ona jest chora, nie mogę jej pomóc, tak aby poczuła się lepiej”, „Nie ma żadnych rozwiązań, które moglibyśmy wysunąć propozycję naszym klientom, nie przedłużymy umowy”. Wiele osób, w tym ja sam, powiedziałoby, że brakuje mi wytrwałości a determinacji w poszukiwaniu rozwiązań, brakuje mi pozytywnego nastawienia, mam rozbity charakter. Po prostu swobodnie jest zdawać sobie sprawę moje wyniki tudzież trafić aż do wniosku, iż jestem cherlacki i bezużyteczny.

Trzeci warunki owo sytuacja, w której pojawia się niepokój. Co ego mam zrobić?”, „Nie mogę usiedzieć w miejscu, lepiej spakuję torbę, prawdopodobnie posprzątam w jadalni”. Sfrustrowany niemożnością zrobienia czegoś, zaczynam się prowokować ogólnymi uwagami rodziny. Kiedy poziom tolerancji spada, irytacja przeradza się w furia albo wściekłość, na nieszczęście skierowaną na moją rodzinę, osoby najbliższe mojemu sercu. Co dlatego mam spośród tego zrobić: doba pełen irytacji? Czy też mogę to nie uwzględnić w charakterze kolejny złośliwy dzień, w którym guzik się nie dzieje?

Te jakby nieszkodliwe uczucia zaś zachowania, czym są, podczas gdy doświadczam ich za pośrednictwem tydzień, para tygodnie, trzy? Czy mam je pominąć i/lub zaakceptować, że owo po prostu ego – jestem leniwy, mam słabą wolę, mam gniewny temperament http://www.blogdlazdrowia.pl.

Żyję w czasach, w których wartościowanie choroby psychicznej opiera się po największej części na objawach zgłaszanych z wykorzystaniem samego siebie. Mam szczęście, że 30 lat temu moje rodzeństwo pokazało mi frakcja z prasa periodyczna na rzecz depresji oraz jej objawów. Zaopatrzona w informacje na temat depresji, jakkolwiek niechętnie, w wieku nastoletnim odwiedziłam swojego pierwszego psychiatrę. Będąc zdana na to samo na siebie, starałam się wyszperać treść tych powszechnych (i niewidocznych) objawów – zmęczenia, senności, złości (i wściekłości), poczucia bezwartościowości, zaś w najgorszym razie myśli samobójczych.